Jak turystyka może chronić dziedzictwo kulturowe?

Jak turystyka może chronić dziedzictwo kulturowe?


 

Jak turystyka może chronić dziedzictwo kulturowe

Jak turystyka może chronić dziedzictwo kulturowe

 

W Solimar doceniamy turystykę za rozwój gospodarczy i społeczny, który przynosi ona społecznościom na całym świecie. Ochrona dziedzictwa kulturowego jest jednym z naszych najwyższych priorytetów, a także rdzeniem cel rozwoju we wszystkich naszych projektach. Jeśli zostanie to zrobione właściwie, budowanie silnej gospodarki turystycznej jest świetnym sposobem dla lokalnych mieszkańców dowolnego regionu na pielęgnowanie własnego dziedzictwa kulturowego, a także zapewnianie znaczących doświadczeń edukacyjnych odwiedzającym. Dzisiejsi podróżnicy szukają czegoś więcej niż tylko ładnych widoków i wymyślnych kolacji; chcą autentyczności, która pochodzi z nurkowania w zupełnie nowej kulturze. Z społeczności wiejskie w Armenii do Miejsca światowego dziedzictwa w Portugalii, dowiedz się więcej o jak turystyka może chronić dziedzictwo kulturowe.

 

 

Budowanie społeczności i upodmiotowienie

Jednym z najbardziej wpływowych sposobów ochrony dziedzictwa kulturowego przez turystykę jest wzmacnianie społeczności. Dzieje się tak, gdy turyści są edukowani na temat historii i tradycji lokalnej społeczności, a ta z kolei odczuwa większą spójność i poczucie dumy z tej historii kultury. Ponadto turystyka oparta na dobrach kulturowych zachęca mieszkańców do dalszego przekazywania tradycji i praktyk, które są osadzone w ich historii. Proces uczenia innych członków społeczności o tych tradycyjnych metodach tworzy poczucie jedności poprzez historię. Poczucie sojuszu społeczności wzmacnia się, gdy turyści odwiedzają miejsce specjalnie po to, aby doświadczyć kultury.

To, że ludzie z całego świata wiedzą o znaczeniu historii i dziedzictwa kulturowego danej społeczności, jest czymś, z czego można być dumnym, a członkowie społeczności będą coraz bardziej akceptować swoje dziedzictwo w miarę wzrostu i rozprzestrzeniania się tej dumy. Na Atauro (mała wyspa w Timorze Wschodnim) zachęca się turystów do odwiedzenia lokalne targi sztuki i rzemiosła. Rosnąca popularność rynków zachęca mieszkańców do dalszego wytwarzania i tworzenia towarów, które odzwierciedlają ich kulturę. Kiedy turyści doceniają lokalne rynki, takie jak te, wzbudza to dumę ze społeczności i pozwala im kontynuować pracę, która ma znaczenie kulturowe. Aby tak się stało, organizacje zarządzania destynacją (DMO) i samorządy lokalne muszą zapewnić, że interesariusze społeczności są obecni i zaangażowani w rozwój turystyki.

Turystyka jako kulturowe narzędzie nauczania

Traktując turystykę jako narzędzie ochrony i informowania o dziedzictwie kulturowym, można ją również postrzegać jako narzędzie dydaktyczne. Turystyka może być postrzegana jako proces: pieniądze są wymieniane, część społeczności jest zaangażowana w pobyt turysty, a turysta odchodzi ze wspomnieniami i uczuciami związanymi z miejscem. Jednakże, gdy turysta jest zaangażowany w trasę, która koncentruje się na turystyce dziedzictwa, prawdopodobnie bardziej znaczące będą „zachowania na wynos” lub „zachowania po wizycie”. Dzieje się tak z dwóch głównych powodów: 1) Ktoś, kto poszukuje turystyki związanej z dziedzictwem kulturowym, ma większą motywację do nauki podczas swojej podróży. (Kasy to niesamowite studium przez Indonesia University of Education, aby dowiedzieć się więcej o tym, co ujawniło ich badanie) oraz 2) Natura turystyki dziedzictwa kulturowego pozwala na ujawnienie dodatkowej warstwy miejsca docelowego.

Załóżmy na przykład, że turysta odwiedza plażę, aby obejrzeć zachód słońca w określonym miejscu. Odchodzą z wrażeniem piękna tego miejsca. Co by było, gdyby było otoczone dziedzictwem kulturowym? Zamiast po prostu oglądać zachód słońca, turysta może oglądać zachód słońca, angażując się w tradycyjną ucztę, która honoruje wyspę i wszystko, co daje, i zawiera lokalną opowieść ludową o tym, co zachód słońca oznacza dla lokalnej kultury. Teraz to doświadczenie zachodu słońca ma większe znaczenie dla turysty, którego motywacją było poszukiwanie wiedzy. Dużą część turystyki stanowią intencje, które motywują zachowania turystów, a zaangażowanie w turystykę dziedzictwa kulturowego pozwala turystom poszerzyć swoje horyzonty i głębiej połączyć się z ludźmi i miejscem docelowym.

 

 

Zestaw narzędzi do Zrównoważonej Turystyki Światowego Dziedzictwa UNESCO

Powszechne uznanie i klasyfikację obiektów światowego dziedzictwa przyjęło Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) w 1972 r. powstała w międzynarodowym traktacie o nazwie Konwencja o ochronie światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego. Ich misją jest zachęcanie do identyfikacji, ochrony i zachowania cennych miejsc dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego dla ludzkości na całym świecie, niezależnie od ograniczeń granicznych.

Aby pomóc zarządcom miejsc, władzom krajowym/lokalnym, lokalnej/międzynarodowej branży turystycznej, a nawet odwiedzającym i mieszkańcom w pełni zrozumieć istotę obiektów światowego dziedzictwa UNESCO i zrównoważonej turystyki, zestaw narzędzi jest dostarczane przez UNESCO z całościowymi wytycznymi dotyczącymi zarządzania miejscami dziedzictwa kulturowego w miejscach docelowych. Wskazówki krok po kroku od zrozumienia, planowania strategicznego, zarządzania do zaangażowania interesariuszy są dostępne na stronie internetowej, a prawdziwe studia przypadków są dostępne na stronie internetowej.

Opierając się na tych pracach, Solimar niedawno uruchomił swoje Podróże Jedwabnego Szlaku Światowego Dziedzictwa, 10-tygodniowy wirtualny program szkoleniowy dla władz zajmujących się turystyką i dziedzictwem kulturowym w Azji Środkowej. Program ten opiera się na wynikach warsztatów poświęconych planowaniu zrównoważonej turystyki i budowaniu zdolności zarządzania, które zgromadziły interesariuszy branży turystycznej z Kazachstanu, Uzbekistanu, Tadżykistanu i Kirgistanu. Warsztaty zapoznały uczestników z Programem Światowego Dziedzictwa i Zrównoważonej Turystyki UNESCO oraz narzędziami niezbędnymi do zachowania dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego o wyjątkowej uniwersalnej wartości. Ten program wirtualnego szkolenia będzie opierał się na tych doświadczeniach poprzez ponowne zjednoczenie władz światowego dziedzictwa i turystyki z uczestniczących krajów w celu współpracy, aby dowiedzieć się, jak lepiej zarządzać zrównoważoną turystyką, jak odzyskać siły i przygotować się na powrót turystyki w epoce COVID-19, oraz opracowanie serii tras transgranicznych, które są hostowane na platformie zrównoważonej turystyki UNESCO – World Heritage Journeys.

 

instytut na rzecz zrównoważonych miejsc docelowych
Kurs Zrównoważonej Turystyki i Światowego Dziedzictwa w Azji Środkowej

Jako specjalistyczna firma konsultingowa i marketingowa zajmująca się zrównoważoną turystyką, zawsze naszą misją jest zapewnienie, że zrównoważony rozwój leży u podstaw wszystkiego, co robimy. Musimy pracować nad zapewnieniem ochrony zasobów kulturowych i naturalnych w procesie rozwoju, co prowadzi do długoterminowego sukcesu destynacji. Budując zrównoważone środowisko turystyczne, wzmacniając lokalne społeczności oraz zachowując wartości kulturowe i dziedzictwo, zwiększa się zrozumienie i współpracę między zainteresowanymi stronami z różnych sektorów. Współpracując ze społecznościami lokalnymi, możemy pomóc większej liczbie miejsc docelowych uświadomić sobie, w jaki sposób turystyka może chronić dziedzictwo kulturowe i pielęgnować naszą wspólną historię miejsca.

Ten blog został napisany przez Gabby Whittaker, Kevina Lewickiego i Kuanlin Lu w lipcu 2021 r.

Tagi: dziedzictwo kulturowe, turystyka zrównoważona, UNESCO, turystyka, ekoturystyka,

Nie możesz kopiować zawartości tej strony

pl_PLPolski
linkedin Facebook Pinterest youtube rss świergot Instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank Pinterest youtube świergot Instagram